Jest to cykl 3 – 4 spotkań, poprzedzający każdy rodzaj pracy psychoterapeutycznej. Spotkania konsultacyjne służą rozpoznaniu problemów, z jakimi zgłasza się pacjent i wybraniu najbardziej odpowiedniej formy pomocy. Efektem tych wstępnych spotkań jest określenie sytuacji wewnętrznej pacjenta, jego aktualnego stanu, a także jego potrzeb i oczekiwań. Wynikiem konsultacji może, ale nie musi być podjęcie terapii.
Odbywa się z częstotliwością jednej sesji w tygodniu. Przeznaczona jest dla osób przeżywających różnego rodzaju kryzysy w bieżącym życiu ( np. utratę pracy, rozwód, rozstanie, inną trudną zmianę sytuacji życiowej). Decyzja o wyborze tej formy terapii odbywa się podczas wstępnych konsultacji
Jest formą głębokiej terapii , w której nie określa się wstępnie czasu jej trwania. Sesje odbywają się najczęściej 2 do 4 razy w tygodniu. Jest to intensywna forma pracy, co wynika z przekonania, że zmiana struktury psychicznej wymaga długiego, powolnego procesu – analogicznie do tego, jak kształtowały się nasze osobowości i charaktery w ciągu doświadczeń całego dotychczasowego życia. Psychoterapia psychoanalityczna jest nie tylko metodą leczenia, ale także procesem rozwoju
Obok psychoanalizy jest to najgłębsza forma terapii.
Każdy z nas doświadczał na przestrzeni życia jakiegoś rodzaju bólu psychicznego. Wiele cierpień przeżywanych w naszym wnętrzu ma swoje źródło w świecie zewnętrznym. Nie zawsze jednak tak jest – często nie możemy znaleźć przyczyn problemów psychicznych, doświadczanego bólu, dyskomfortu, czy frustracji w tym, co na zewnątrz. Cierpimy, ale nie potrafimy określić, dlaczego tak jest. Nie umiemy odnaleźć przyczyn ani w wydarzeniach dziejących się w świecie zewnętrznym, ani w naszej świadomości.
Poza warstwą świadomą, istnieje w naszej psychice ogromny obszar nieświadomości. Zapisane są tam doświadczenia i wspomnienia, do których nie mamy dostępu, trudne uczucia i myśli, z którymi nie chcemy mieć kontaktu, najwcześniejsze, często traumatyczne przeżycia, dające o sobie znać np. poprzez dolegliwości cielesne. Ów nieświadomy obszar wydostaje się na zewnątrz najczęściej w zmienionej postaci – poprzez natłok uporczywych myśli, depresję, różnego rodzaju lęki, dolegliwości fizyczne o niezidentyfikowanym pochodzeniu.
Terapia psychoanalityczna zajmuje się głównie tym właśnie obszarem – nieświadomością. Terapeuta skupia się na świecie wewnętrznym pacjenta – jego uczuciach, myślach, snach, wspomnieniach, wszelkiego rodzaju skojarzeniach. Dzięki procesowi terapeutycznemu pacjent na szansę najpełniej, jak to jest możliwe, doświadczyć i zrozumieć swój świat wewnętrzny, a tym samym jego związek i wpływ na własne życie.
Poszerzenie doświadczenia i rozumienia własnego wnętrza ma też znaczący wpływ na szeroko rozumiany rozwój – odblokowanie i uruchomienie potencjału pacjenta, jego twórczych możliwości
